سخنان زیبا از افلاطون (قسمت سوم)

ستارهشناسی، روح را وامی دارد که به آسمان بنگرد و ما را از این جهان به جهان دیگر بَرد. افلاطون

اهل ریا و دورویی، هرگز از دانش راستین برخوردار نمیتوانند شد. افلاطون

کامل ترین نوع بی عدالتی آن است که عادل به نظر برسیم، در حالی که عادل نیستیم. افلاطون

هر چیز را که نگهبان بیشتر بود استوارتر گردد، مگر راز که نگهدار آن هر چه زیادتر باشد آشکارتر گردد. افلاطون

کودک نمیتواند استعاره را از جز آن، بازشناسد و آنچه در کودکی به او آموخته میشود، ممکن است همواره در ذهن وی پابرجا مانده، از بین نرود. افلاطون

به راستی اگر انسان، اندیشهی خود را متوجه به وجود راستین نماید، دیگر زمان آن نخواهد داشت که رفتار افراد را در نظر آورد و با مردم ستیزه کند و دربارهی آنها دشمنی و کینه در درون خود بپروراند. افلاطون